Pantodýnamos theós Apóllonas. Dat was de eerste zin die ik in het Grieks wilde leren.

Het eerste deel heb ik mentaal overleefd. Eenmaal op de plaats van bestemming geloof ik het wel, maar vanaf het vliegveld vind ik het vaak een beetje spannend. Je loopt door de deuren van de aankomsthal: dag dag, vliegtuig-bubbel.

Vakantie—het is vaak hetzelfde verhaal: de mensen zijn er zo aardig en behulpzaam, het eten is er zo heerlijk, en het landschap is er zo prachtig. Daar zit zeker een kern van waarheid in. Maar hoe zit het eigenlijk met jouw oude, vertrouwde omgeving?

Een blog vanaf Schiphol – De uitnodiging van Apollo

Het is weer zover: terug op Nederlandse bodem. Mijn reactie op de laatste dag in Boston was hetzelfde als vorig jaar oktober in Los Angeles: ik wil nog niet naar huis. Dankbaar als ik ben voor de welvaart, de voorzieningen en de structuur in het land waar ik officieel woon, heerst er toch ook een ander gevoel als onderstroom—een soort sleur. Wellicht herken je die sleur wel en heb je er jouw eigen manieren voor gevonden om ermee om te gaan. Denk aan reizen: een manier om te ontsnappen uit de bekende bubbel. Je doet nieuwe indrukken op en verbreedt je horizon door de plekken en mensen die je tegenkomt.

Terug naar het begin van de allereerste blog op 13 september 2026: door te reizen heb ik veel gezien. Dat kan een letterlijke reis zijn, zowel ver weg als dicht bij huis (hoewel alles relatief is). Het leven zelf heb ik ook altijd als een soort reis gezien, al kon ik dat vroeger niet als zodanig onder woorden brengen. In beide gevallen—de letterlijke en de figuurlijke reis—leer ik veel door te observeren. Die eigenschap heeft altijd in mij gezeten en heeft zowel voor als tegen me gewerkt. Dat laatste was niet op zichzelf staand, maar ging gepaard met mijn hooggevoeligheid.

Het voelt alsof ik een nieuw leven heb gebaard, iets waar ik jaren mee bezig ben geweest. Reizen is altijd al een integraal onderdeel van mijn leven geweest. Om de een of andere reden kwam ik al reizend meer tot leven dan wanneer ik in mijn oude, vertrouwde omgeving was: een klein dorp genaamd Nieuw-Lekkerland.